Dla tych
którzy odeszli w nieznany świat,
płomień na wietrze
kołysze wiatr.
Dla nich tyle kwiatów
pod cmentarnym murem
i niebo jesienne
u góry.
Dla nich
harcerskie warty
i chorągiewek gromada,
i dla nich ten dzień
– pierwszy dzień listopada.
– Gellnerowa Danuta
W ostatnich dniach podopieczni naszego ośrodka, w duchu refleksji i zadumy, odwiedzili miejsca spoczynku zmarłych koleżanek i kolegów, aby uczcić ich pamięć i wspólnie wspomnieć te niezwykłe osoby.
Spacer pośród cmentarnych alejek był dla wszystkich momentem głębokiej zadumy, skłaniał do przemyśleń i pozwolił wprowadzić się w wyjątkowy nastrój refleksji nad życiem i przemijaniem. Każdy przystanek przy grobie przywoływał wspomnienia i ciepłe myśli o tych, którzy odeszli. W ciszy i skupieniu, wszyscy mieli okazję zatrzymać się, pomodlić, zapalić symboliczny znicz i złożyć stroik wykonany w ramach terapii zajęciowej. Drobne gesty, ale pełne wdzięczności i pamięci, przypominały o ich obecności w naszych sercach. To tak niewiele, a zarazem bardzo dużo – chwilowy moment, który jednak potrafi napełnić nas spokojem i cichą radością, że możemy dbać o pamięć o naszych bliskich.
Po powrocie do ośrodka każdy z nas czuł się odmieniony. Zyskaliśmy większą świadomość ulotności ludzkiego życia oraz tego, jak wiele znaczą relacje z drugim człowiekiem. Słowa: „Wszystko, co ziemskie przemija, co boskie, trwa wiecznie” wybrzmiały dla nas mocniej niż kiedykolwiek, przypominając o ponadczasowych wartościach, które nas łączą.
Wizyta na cmentarzu stała się dla naszych podopiecznych cenną lekcją – lekcją pamięci, wdzięczności oraz przypomnieniem o wartościach, które warto pielęgnować, mimo upływu czasu. Dla wszystkich był to niezwykle cenny moment, pełen wspomnień, który pozostanie w naszych sercach.
B.L.
